Gardiyan:
Amir oldum köşelerde amin dilediler
alim oldum önümde diz çöktü abiler
ablalarla aynı moddalar şikayetleri mübarek
içimdeki nefret ard arda ve kelamdan
selamdan haberin gelse yüzümde tebessüm
eş dosttan kötü yargı düşüncelerim düğüm
dar ağacında sallanır cansız beden ölüm
aynalarda saklı gizem...
Betonarmeden hayaller döngüde duygu karışımı
savurdu hepimizi aynı yere
Farklı yerler değil aslında oralarla buralar
Fakat sensiz ve sessiz ıssız burda sokaklar
Şakaklarda namlular zanlılarda korkular
kurduğum hayallerde çıkan ani yangınlar
senin yerin sıcak gülme isteğin
bense alacakaranlıkta ömür geçirenlerdenim
ZORBA NAKARAT:
yalan bu dünyada bulunanlar
çıkar peşinde koşan insanlar
bedenimi mapus eden zindanlar
aynı yerde yaşan hicranlar
GAZAPİZM:
Cisimler uçuşa geçti resimlerde yok gülen
Sesimde bir tuhaflık var beynimde bir tren
Kalkışa geçiyor sanki çıldırıyorum aniden
Saldırıyorum resmen ben dört duvara harbiden
Tamamen tesadüf ayakta durduğum her dakika
Şaka diye kendimi kandırdığım her sorunda
Kurşunluyorum duvarda asılı olan resimleri
Delik deşik oldular hep bense paramparça
Paran varsa adamsın denilen yerden kaçtım
Yaran azsa gel benle felakete kucak açtım
Peşime taktığım it sürüsüyle uçuruma yürüdüm
Gururuna sürdüğün lekeyle sen şevkimi kırdın
Irmağımda akan kanlar kalanlara hatıra
Kalabalıklar içinde kaybolanlar hep yardıma
İhiyaç duyar kurallar hep canımı sıkarlar
Canımdan bezdiğim şu dakika gözyüzünde siyahlar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder