Adım Murat Çam 26 Mayıs 1980 Trabzon
Annem ev kadını
Babam ordu milli takımıyla amerikan ordu milli takımına 19 çeken kadronun orta sahası Mustafa Çam
Çok küçüktüm çok küçüktüm dünya bir başkaydı
Çok küçüktüm çok küçüktüm dünya bir başka
Lisede metod defterime karaladım şiirlerimi
6 cilt metod yetmezdi hem de kareli
Kırtasiyeyi çok iyi tanırdım dosta tek ödeme yaptığım yerdi ora
Her hafta kağıt ve kalem aldığım
Evde araba teyibinden bozma teyibim vardı kabinlerini suntadan yaptığım
10 yaşındaydım Faroz�da limanın arkasında ilk kafa üstü dalışım
Ve dişimi kayaya çarpıp dağılışım
Karataşlı paşalıoğlu sokakta başkaydım
Çok dost vardı dost gibi hep mertti arkadaşlarım
� yakalamaca ve hemen almacıyla çocukluğum
Kitaplara hiç mi hiç takılmadım
Bir Diyet�i vardı Ömer Seyfettin�in okuduğum
Birkaç şiiri de Cahit Külebi�nin hani cumhuriyet şairi hece ölçüsüyle yazan
Belki kafiyenin ne olduğunu ilk ondan okuyup anladığım
Ortaokulda Erdoğdu�ya taşındık denizden uzak ama çok ferahtı
İki katlı dede yadigarı yüz metrekare bahçesinde incir ağacı olan
188 nolu evde mermer bir merdiven vardı
Evin içinde korkulukları olmayan
Çıkarken hep kaval kemiğimi çarpacağım diye korktuğum
Az yukarıda fırına gönderirdi babam
Yere tükürür tükürük kurumadan gel derdi
Azfargo kamyonetlerin egzoz dumanıyla Trabzon ekmeğinin kokusu karışırdı
Kışlada marş söylerdi askerler
Bir başkaydı o zamanlar babam dudağında ıslığı akasyalar açar iken
Çok küçüktüm çok küçüktüm dünya bir başkaydı
Çok küçüktüm çok küçüktüm dünya bir başka
Evet çok küçüktüm bahçenin yağmurdan şişmiş kapısını kapatmak için
Bahçede ki taş ocağının üzerine şişeleri koymak için
İki dolma taşı üst üste koymam gerekirdi
Sonra uzaktan nişan alıp kuş lastiğimle antrenman yapardım
Yanda kışla bahçede küçük Murat ben tam tehşizat hep hazırdım
Tek Trt vardı Galatasaray�ın Loshe� 5-0 yendiğinde ilk defa gururlandım
Demek dedim tüyleri diken diken olmak bu
Trabzon�da başarılıydı ama ben Galatasaraylıydım
Lise de Kavak Meydan�a taşındık
Odamın apartman boşluğuna bakan penceresinden lisenin görünen iki sınıfı
On dört kavak ağacı ve gün doğarken dünyanın en çirkin ses korosu kargalar
Karşı pencerede Necla Teyze oğlu Nuri gelini Ayla abla apartmanda çok bir mutlu tablo vardı
En alt katında kick box küçük ejder Sultan abi onun yanında küçük kızıyla Şenay teyze vardı
En altı fırın kahve yanı bakkal karşı türbe
Altı numara teyzemler
Sekiz numara dinlediğin şarkılardı
Çok küçüktüm çok küçüktüm dünya bir başkaydı
Çok küçüktüm çok küçüktüm dünya bir başka
Bir dostum vardı amca ordun Yahya Durmuş kardeşim hep zor günlerimin arkadaşıydı
Aynı lisede aynı mahallede aynı takımda aynı kafadaydık
Abisi kardeşi babası annesi birbirlerine bağlılıklarıyla örnek aileydi
Onlar da ailemdi beni oğulları kadar severlerdi
97 de Bayburt ta Türkiye karmalar şampiyonluğunu kazandığımız kadroda kardeşlerimdi
Ama Yahya ayrı bir komediydi ayrı bir kişilikti
Bir İrtel bir Karayollarıspor da Çağrı İlker Can Osman Hocam
İdman ocağında Alem İlke Bilginer ayrı hikayelerdi
Hiç biri tek kelimeyle anlatılacak gibi değillerdi yani başkaydı muhabbetleri
98 in eylülünde veda ederken Trabzon�a bir annemi bıraktım geride birde dostlarımı
Bir Faroz�u bıraktım geride bir de Trabzon�u bir anılarımı aşklarımı ve yaşadıklarımı
Amsterdam�sa farklıydı farklı uçurumun eşiğinde herkes
Şimdi Trabzon�daki dostlarım kardeşim Serkan Ramazan Ali kan kardeşim Sefa
Canım Sema kedim Balbal ve tek şarkıya sığan MT hadi başlasın..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder